ΑΜΥΝΑ

ΑΜΥΝΑ

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ

Η “ανύπαρκτη” τουρκική Α/Α άμυνα, που πλέον δεν είναι και τόσο ανύπαρκτη – Μέρος Δ (Οι επιλογές)

Συντακτική Ομάδα του “ Άμυνα και Γεωστρατηγική ” και της DEFENCE ReDEFiNED

Published on 07/01/2022 at 19:31

Στα προηγούμενα 3 μέρη του αφιερώματος μας είχαμε αναλύσει τα νέα Αντιαεροπορικά (Α/Α) συστήματα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), από τα Α/Α πυροβόλα 20mm και άνω, μέχρι και τα Α/Α πυραυλικά συστήματα μικρού-μέσου βεληνεκούς (extended range) και τα συστήματα μεγάλου βεληνεκούς όπως το SIPER και οι S-400.

Στο τέταρτο και τελευταίο μέρος της ανάλυσης μας θα επικεντρωθούμε στους τρόπους με τους οποίους μπορούν να κινηθούν οι γείτονες, προκειμένου να λύσουν τα προβλήματα με τις κυρώσεις που αντιμετωπίζουν αλλά και τις επιλογές της Ελλάδας και της Κύπρου στον τομέα της αεράμυνας. 

Στο σημείο αυτό και προτού ξεκινήσουμε την ανάλυση διευκρινίζουμε ότι οι καθ’ όλα αρμόδιοι επιτελείς σε Ελλάδα και Κύπρο γνωρίζουν το τι χρειάζεται επακριβώς να αποκτηθεί από πλευράς υλικοτεχνικού εξοπλισμού (σε όλους τους κλάδους) αλλά και το πώς να αξιοποιηθεί στο μέγιστο βαθμό με κατάλληλη εκπαίδευση. 

Ο σχεδιασμός για απόκτηση, αξιοποίηση και συντήρηση των οπλικών συστημάτων οφείλουμε να τονίσουμε ότι δεν είναι μια απλή διαδικασία. Απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, κατανομή των διαθέσιμων πόρων ανάλογα με την ιεράρχηση των αναγκών, εκπαίδευση των χειριστών και τέλος πολιτική βούληση για διάθεση των απαραίτητων κονδυλίων. 

Οι προτάσεις του παρόντος άρθρου, σκοπό έχουν να υποβοηθήσουν με οποιοδήποτε δυνατό τρόπο στη δημιουργία μιας πληρέστερης εικόνας αλλά και των δυνητικών επιλογών (η αναφορά σε εταιρείες/προϊόντα είναι αμερόληπτη) με σκοπό τη λήψη των βέλτιστων αποφάσεων για ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Η τελική απόφαση είναι δεδομένο εξάλλου ότι δεν ανήκει στους ειδικούς (στρατιωτικούς) αλλά στους πολιτικούς.

Κυρώσεις σε Τουρκική Αμυντική Βιομηχανία 

Όπως αναλύσαμε στο 3ο μέρος, το πρόβλημα από τις Αμερικανικές κυρώσεις σε κάθετους εκτοξευτές Α/Α πυραύλων (VLS) έχει επηρεάσει ολόκληρο το ναυπηγικό πρόγραμμα του TDK και λιγότερο την ΤΗΚ.

Το δεδομένο είναι πως είτε μέσω Γερμανίας, είτε μέσω Ιταλίας, είτε μέσω άλλων πηγών η Τουρκική Αμυντική Βιομηχανία έχει αποκτήσει την τεχνογνωσία Α/Α πυραύλων. 

Θα επιδιώξουν κατά την άποψη μας πάση θυσία να αποκτήσουν Know How και για VLS. Για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις η δυνατότητα Α/Α κάλυψης Ναυτικών Ομάδων Μάχης που θα επιχειρούν μακριά από την τουρκική επικράτεια, είναι ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ και η λύση ώστε οι TF-2000 να φέρουν τα 64 κελιά που είναι σχεδιασμένο, μονόδρομος.

Ελλάδα

Η Πατρίδα μας διαθέτει ένα από πυκνότερα και πληρέστερα Α/Α δίκτυα της Ευρώπης και γιατί όχι και του ΝΑΤΟ. Επιγραμματικά αναφέρουμε:

Αντιαεροπορικά πυροβόλα:

Ρυμουλκούμενα Δίδυμα πυροβόλα OERLIKON GDF 35mm ενταγμένα στο σύστημα “ΒΕΛΟΣ” 

Ρυμουλκούμενα Δίδυμα πυροβόλα RHEINMETALL MK 20-MOD 20mm 

Ρυμουλκούμενα και επί οχήματος (BMP-1) δίδυμα πυροβόλα ZU-23 

ZU-23 επί ΤΟΜΑ BMP-1

Πυραυλικά συστήματα: 

Πολύ μικρού βεληνεκούς (V-SHORADS): MANPADS Αμερικανικής και Γερμανικής προέλευσης STINGER φορητά και επί οχημάτων (σύστημα ASRAD-φωτογραφία κάτω)

Μικρού βεληνεκούς (SHORADS):Τα γαλλικά ρυμουλκούμενα CROTALE NG/GR και τα αυτοκινούμενα ρωσικά TOR-M1 και OSA AK/AKM.

Crotale NG (New-Generation) επί κλωβού και όχημα μεταφοράς STEYR της ΕΛΒΟ (φωτογραφία: isozygio.wordpress.com)

Tor M1

OSA ΑΚ

Μέσου βεληνεκούς (MRAD): Τα αμερικανικής προέλευσης Ι-HAWK III.

Σύστημα HAWK

Μεγάλου Βεληνεκούς (LRAD ή Hi-SAM): Τα ρωσικής προέλευσης S-300 PMU-1 και αμερικανικής προέλευσης PATRIOT-PAC 3.

S-300 PMU1

Patriot PAC-3

Παρόλα αυτά όμως, όσο η τεχνολογία θα εξελίσσεται, τόσο τα δόγματα θα μεταλλάσσονται και τόσο θα πρέπει και τα οπλικά συστήματα να εκσυγχρονίζονται. 

Μετά τον Πόλεμο στο Αρτσάχ, αλλά κυρίως μετά την πρόσφατη σύγκρουση Ισραήλ – Χαμάς έγινε εμφανές ότι πλέον τα Α/Α δίκτυα με την παλιά αρχιτεκτονική είναι ξεπερασμένα. 

Στα νέα Θέατρα Επιχειρήσεων, οι απειλές κατά κύριο λόγο θα προέρχονται από πολλά (όγκος) βλήματα και πυραύλους με μεγάλες κινηματικές δυνατότητες, από Μη Επανδρωμένα με φτωχές κινηματικές δυνατότητες αλλά με πολύ χαμηλό ίχνος (RCS), και επιπλέον από τις κλασικές πλατφόρμες (αεροσκάφη – ελικόπτερα). 

Αν συγκρίνουμε τις δύο συγκρούσεις που προαναφέρθηκαν, θα διαπιστώσουμε ότι και στις δύο επικράτησε αυτός που είχε την πληρέστερη και ρεαλιστικοτέρη τακτική εικόνα. Αυτός δηλαδή που γνώριζε τι και πως. Επιπλέον επικράτησε αυτός που μπορούσε να “μοιράζει τη μπάλα” στα διάφορα οπλικά του συστήματα. 

Παράλληλα, και οι δύο συγκρούσεις χαρακτηρίστηκαν από την προσπάθεια κορεσμού του αντίπαλου Α/Α πλέγματος. Οι Αζέροι τα κατάφεραν (πάγια θέση μας αποτελεί πως τη δουλειά την έκαναν τα HAROP. Τα ΤΒ-2 έκαναν τους “ωραίους” σε δεύτερο χρόνο), η Χαμάς όχι (οι Ισραηλινοί αναχαίτισαν σχεδόν το 90% από τις 4500+ εισερχόμενες απειλές). 

Στα δικά μας, πιστεύουμε ότι οι συγκυρίες είναι οι κατάλληλες να σχεδιαστεί ένα νέο σύγχρονο Α/Α πλέγμα.

Αυτό που προέχει είναι να ξεπεραστούν οι κλαδισμοί και οι “αγκυλώσεις” σχετικά με το ποιος έχει την κυριότητα των Α/Α σε μικρά και μέσα βεληνεκή και άλλα τέτοια φαιδρά. Προβλήματα που στο επίπεδο απλής Ομάδας Πεζικού είναι λυμένα, απαγορεύονται να μας ταλαιπωρούν στο επίπεδο των Ανωτάτων. Η Κύπρος ήδη προχώρησε σε ενσωμάτωση όλων των Α/Α μέσων στην Πολεμική Αεροπορία (βέβαια στη Δκση Ναυτικού της, δεν υπάρχουν Α/Α πλην των Mistral του ΠΑΘ)

Το δεύτερο βήμα, είναι η αναβάθμιση του Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου και η διασύνδεση όλων των «ματιών» σε αυτό. Όταν μιλάμε για όλα τα μάτια, εννοούμε όλα τα μάτια. Από τα ραντάρ της ΠΑ και του ΠΝ, μέχρι και τα IRST των Rafale και τους Εθνοφύλακες που κρατώντας ένα κινητό με κρυπτασφάλιση θα στέλνουν live φωτογραφίες και βίντεο στο Στρατηγείο (βλ. εκπομπή με καθ. Δρ. Κωνσταντίνο Γρίβα). Ομιλούμε δηλαδή για μια ψηφιοποιημένη ενοποίηση όλων των δικτύων πληροφοριών που υπάρχουν ή που πρέπει να υπάρχουν στις τέσσερις φυσικές διαστάσεις (Ξηρά -Θάλασσα-Αέρα-Διάστημα), εντός κι εκτός της Ελληνικής (Ελλαδικής και Κυπριακής) επικράτειας.

Το τρίτο βήμα κατά την άποψη μας είναι η ύπαρξη ενός λογισμικού στου οποίου τη βάση δεδομένων θα είναι περασμένα τα τεχνικά χαρακτηριστικά των εχθρικών συστημάτων καθώς και των ημετέρων. Θα πρέπει το λογισμικό αυτό, γνωρίζοντας τη θέση και το φόρτο Α/Α βλημάτων των φίλιων μέσων, με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης να προτείνει στον έχοντα την ευθύνη λήψεως αποφάσεως, ποιο μέσο θα διατάξει να αναχαιτίσει την απειλή. Μιλάμε για τη μεγάλη εικόνα, δεν μιλάμε για εισερχόμενα εναντίον μιας φρεγάτας η οποία έχει την ευθύνη της αυτοάμυνας της. 

Το τέταρτο βήμα, είναι ο εκσυγχρονισμός των Α/Α μέσων ή η αντικατάστασή τους από σύγχρονα. Σε αυτό το κομμάτι, πολύ σημαντικό ρόλο θα παίξει η απόφαση για το Α/Α βλήμα των νέων κορβετών. Η επιλογή που θα γίνει θα πρέπει να αποτελέσει το νέο διακλαδικό Α/Α βλήμα των Ε.Δ.  ΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗΣ. Μιλάμε για συμπαραγωγή, διότι θα πρέπει να υπάρχει φόρτος βλημάτων έτοιμος προς χρήση. Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ότι μια Ελληνοτουρκική Σύγκρουση θα διαρκέσει 3 μόνο ημέρες. Το Ισραήλ πολεμούσε στους ουράνιους θόλους άνωθεν των μεγάλων αστικών κέντρων και των κρισίμων εγκαταστάσεων του, επί 11 ημέρες. Εκτόξευσε περί τους 9.000 πυραύλους γεγονός που αποδεικνύει ότι υπήρχε η ορθή πρόβλεψη επί μελλοντικής δράσεως και η κατάλληλη κλιμάκωση του αποθέματος. 

Το τέταρτο βήμα αναμφίβολα, είναι και το πιο κοστοβόρο αλλά και το πιο χρονοβόρο. Αλλά για να υλοποιηθεί απαιτεί την πλήρη υλοποίηση των τριών προηγουμένων, τα οποία είναι φθηνές λύσεις.

Εδώ θα πρέπει να υπάρξει μαεστρία στο σχεδιασμό, καθότι ναι μεν η Ελληνική Αεράμυνα δεν θα αντιμετωπίζει μόνο απειλές άνωθεν των αστικών κέντρων που απαιτούν πυραυλική απάντηση οπότε τη δουλειά θα μπορεί να την κάνει και με το σύστημα “ΒΕΛΟΣ”, αλλά σίγουρα τα Α/Α μας δεν θα απολαμβάνουν την άνεση τον συστοιχιών του Iron Dome που απλά ήταν ταγμένα έριχναν – γέμιζαν – ξαναέριχναν – ξαναγέμιζαν και πάει λέγοντας.  Κανείς δεν μας εξασφαλίζει ότι τα Α/Α δεν θα απειληθούν από τούρκους Καταδρομείς με Karakol…..

Επομένως, εκτός του διακλαδικού Α/Α βλήματος που θα αποφασισθεί, θα πρέπει να αποκτηθούν και οι κατάλληλοι φορείς (επίγειοι, ναυτικοί, εναέριοι) και το έδαφος να οργανωθεί κατάλληλα ώστε σε άλλο σημείο να βρίσκονται τοποθετημένα τα ραντάρς και οι αισθητήρες, από διαφορετικό σημείο να βάλλονται τα βλήματα και σε διαφορετικό σημείο (προστατευμένο) να ανατροφοδοτούνται. 

Κάτι που έχει φωτιστεί λιγότερο απ’ ότι του αξίζει είναι το γεγονός ότι στο Αρτσάχ, το μεγαλύτερο μέρος των Α/Α των Αρμενίων καταστράφηκε κατά τη μετάβαση στο χώρο επαναγέμισης. Θα πρέπει με λίγα λόγια τα νέα Α/Α να ενταχθούν σε ένα σύστημα μωσαϊκού, που αν μας ζητούσε κάποιος να το περιγράψουμε η χαρακτηριστικότερη εικόνα που θα μπορούσαμε να δώσουμε είναι αυτή του “Χριστουγεννιάτικου δέντρου” επί του οποίου τα λαμπάκια αναβοσβήνουν συνεχώς. 

Ένα λοιπόν τέτοιο πλέγμα του οποίου οι αισθητήρες και τα όπλα θα αναβοσβήνουν σαν τα λαμπάκια και στο ενδιάμεσο ενδεχομένως να αλλάζουν θέσεις, θα καταφέρει να έχει μεγάλο βαθμό επιβιωσιμότητας και αποτελεσματικότητας. 

Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η μετάλλαξη παλαιών (legacy κατά Δρ. Κων/νο Γρίβα) συστημάτων σε νέα αναβαθμισμένα (πχ. Zu-23 Πολωνίας, Bofors Ινδίας) επιφέρει πύκνωση του Α/Α δικτύου, μείωση του κόστους, και αύξηση της ικανότητας αυτοεπούλωσης των πληγμάτων που το Α/Α μας δίκτυο θα δεχθεί.

Κύπρος 

Η Εθνική Φρουρά (Ε.Φ) ως γνωστόν διαθέτει τους εξής τύπους αντιαεροπορικών όπλων (παρακαλούμε συγκρίνετε με τα Α/Α του ψευδοκράτους):

Αντιαεροπορικά πυροβόλα:

Ρυμουλκούμενα Δίδυμα πυροβόλα OERLIKON GDF 35mm (φωτογραφία κάτω) ενταγμένα στο σύστημα “ΟΘΕΛΛΟΣ” (με ραντάρ SKYGUARD και 4-πλους εκτοξευτές ASPIDE 2000).

Τρίδυμα πυροβόλα Μ-55 ZASTAVA 20mm ρυμουλκούμενα από οχήματα 6Χ6 PINZGAUER.

Μ 55 Zastava 20mm σε εκπαιδευτική βολή της E.Φ

Πυραυλικά συστήματα:

Πολύ μικρού βεληνεκούς (V-SHORADS): Τα γαλλικά MISTRAL και σύντομα τα MISTRAL-3 επί τρίποδα (MANPADS) και επί δίπλών εκτοξευτών επί οχημάτων 6Χ6 PINZGAUER (MISTRAL ATLAS). Επιπλέον υπάρχει η έκδοση SIMBAD η οποία είναι εγκατεστημένη στο ΠΑΘ “Αρχιπλοίαρχος Ιωαννίδης” και στο ΠΓΥ “Αλάσια”.

MISTRAL ATLAS επί οχήματος 6χ6 PINZGAUER σε παρέλαση 01 Οκτωβρίου 2021

Μικρού βεληνεκούς (SHORADS): Τα ρωσικής προέλευσης Tor M1 και ASPIDE 2000 (εντός του συστήματος “ΟΘΕΛΛΟΣ”).

Ρυμουλκούμενος εκτοξευτής ASPIDE 2000 σε παρέλαση 01 Οκτωβρίου 2021

Tor M1 σε παρέλαση 01 Οκτωβρίου 2021

Μέσου βεληνεκούς (MRAD): Τα ρωσικής προέλευσης BUK M1-2.

TEL BUK M1-2 σε παρέλαση 01 Οκτωβρίου 2021

Πέραν της αγοράς των νέων MISTRAL -η οποία είναι προς την ορθή κατεύθυνση για τους λόγους που θα αναπτύξουμε πιο κάτω- δεν έχει υλοποιηθεί ακόμα οποιαδήποτε νέα αγορά ή αναβάθμιση συστημάτων αεράμυνας.

Η αγορά νέων συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς (όπως ήταν η αγορά των S-300) εξυπακούει μεγάλες δαπάνες οι οποίες είναι της τάξεως των 1+ δισ. ευρώ για αγορά ενός συστήματος (π.χ 2 πυροβολαρχιών SAMP/T) και πολύ πέραν του διατιθέμενου ετήσιου προϋπολογισμού της Ε.Φ. 

Δεδομένου του κόστος λοιπόν και των λοιπών γεωπολιτικών παραμέτρων τις οποίες δεν θα αναπτύξουμε εδώ -και οι οποίες οδήγησαν στο παρελθόν την ματαίωση της εγκατάστασης των S-300 στην Κύπρο- θεωρούμε πολύ δύσκολο την αγορά επί του παρόντος κάποιου συστήματος μεγάλου βεληνεκούς. Υπάρχουν όμως λύσεις και επιλογές για τα χαμηλότερα στρώματα αεράμυνας και τις οποίες παρουσιάζουμε όπως παρακάτω:

Επιλογές για VSHORADS

Με την αγορά των νέων MISTRAL-3 η Ε.Φ θα διαθέτει ένα ικανότατο πυραυλικό σύστημα πολύ μικρού αλλά θανατηφόρου βεληνεκούς. 

Το σύστημα δύναται να ενσωματωθεί σε δίκτυο ελέγχου και διοίκησης (C2) LICORNE το οποίο παρέχει αυξημένη επίγνωση της επιχειρησιακής κατάστασης αλλά και δυνατότητα ελέγχου μέχρι 8 εκτοξευτών MISTRAL Atlas για αντιμετώπιση εναέριων απειλών.

Το σύστημα LICORNE C2 το οποίο είναι συμπληρωματικό των συστημάτων επίγειας αεράμυνας (Ground Based Air Defense systems-GBAD) της MBDA προέρχεται από τα συστήματα I-MCP and PCP με κοινά τμήματα λογισμικού, αρχιτεκτονικής και διεπαφής Χειριστή-Μηχανής (HMI).

Το ενδεχόμενο απόκτησης του LICORNE το οποίο μεταξύ άλλων ενσωματώνει και συστήματα αισθητήρων (ραντάρ) θα αποτελεί το το πρώτο βήμα για μια σύγχρονη δικτυοκεντρική αεράμυνα στο νησί

Εφαρμόζοντας το τρίπτυχο Sensors-C2-Effectors η Πολεμική Αεροπορία θα μπορεί να ενσωματώνει πληροφορίες από διάφορους αισθητήρες τόσο επίγειους (ραντάρ) όσο και εναέριους (π.χ UAVs) για πληρέστερη σύνθεση αεροπορικής εικόνας και με ένα ικανό σύστημα διοίκησης και ελέγχου (C2) να αντιμετωπίζει τις απειλές με τον βέλτιστο τρόπο. Η αρθρωτή αρχιτεκτονική του LICORNE επιτρέπει ενσωμάτωση και σε ανώτερα (upper level) επίπεδα αεράμυνας.

Σημαντική παράμετρος σχετικά με τα MISTRAL-3 είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιούν τους υφιστάμενους εκτοξευτές των συστημάτων ATLAS επί οχημάτων PINZGAUER αλλά και επί τρίποδα-με κατάλληλες τροποποιήσεις- αξιοποιώντας έτσι τα υφιστάμενα συστήματα.  Σχετικό απόσπασμα για αυτό από τον πρώην Διοικητή της Πολεμικής Αεροπορίας της Ε.Φ εδώ (στο 21:35). Στα πολύ θετικά η υψηλή ταχύτητα του πυραύλου (σχεδόν 3 Mach) και η δυνατότητα μεγάλων ελιγμών (μέχρι 30 G), απαραίτητα στοιχεία για αναχαίτιση όχι μόνο υφιστάμενων αλλά και μελλοντικών απειλών.

Tα συστήματα MCP και IMCP για πλήρη έλεγχο πυραύλων Mistral-3 τα οποία είναι τοποθετημένα επί διαφόρων οχημάτων συμπεριλαμβανομένων Pinzgauer

“Soft Kill” Αντί-drone (C-UAS) για Κύπρο και Ελλάδα

Στον τομέα της Αντιαεροπορικής Άμυνας πολύ μικρού βεληνεκούς τοποθετούμε και τα “soft kill” συστήματα αντί-drone (C-UAS). Τα συστήματα αυτά είναι αποτελεσματικά ενάντια σε Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα (ΜΕΑ-UAV) σε μικρές αποστάσεις (500-2000 μέτρα). Ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι οι παρεμβολές (jamming) π.χ σε πολυκόπτερα drones τα οποία δεν έχουν μεγάλες ταχύτητες πτήσης και υπό προϋποθέσεις είναι ορατά ακόμα και με γυμνό μάτι.  

Πέραν των jammers υπάρχουν και πιο “εξωτικές” τεχνολογίες όπως τα μικροκύματα, ιδανικά κατά την άποψη μας σε περιπτώσεις σμήνωσης (swarming). Σχετικό άρθρο για τέτοια συστήματα εδώ, ενώ για drones (πολυκόπτερα) των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων εδώ

Άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν με τουρκικής κατασκευής drones Kargu-2 κατά τον πόλεμο των 44 ημερών σε Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Ορισμένα συστήματα για αντιμετώπιση UAVs είναι το DRONE-DOME της Rafael το οποίο παρουσιάστηκε και στην Κύπρο κατά την διάρκεια του συνεδρίου CYPSEC 2021 αλλά και στην έκθεση DEFEA 2021, καθώς και modular σύστημα SKY WARDEN της MBDA το οποίο επιτελείς της Ε.Φ και του Υπουργείου Άμυνας είχαν την ευκαιρία να γνωρίζουν κατά την διάρκεια της έκθεσης IDEX 2021 στα Η.Α.Ε.

Η τεχνολογία laser για καταστροφή (hard kill) των UAVs είναι άλλη μια τεχνολογία που δοκιμάζεται από διάφορες εταιρείες και ερευνητικά κέντρα, αλλά άποψη μας είναι ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα για επίγεια αεράμυνα (GBAD) λόγω των περιορισμών με την ασφαλή χρήση του laser (μεγάλη ακτίνα ασφαλείας γύρω από εκτοξευτή, αντανακλαστικές επιφάνειες, κατοικημένοι τόποι κ.α). Θα είναι ίσως ιδανικότερη η χρήση της σε σκάφη επιφάνειας και μελλοντικά σε αεροσκάφη πεδία όπου άλλωστε δοκιμάζεται.

Επιλογές για SHORADS και C-RAM 

Στο επόμενο επίπεδο της λεγόμενης αντιαεροπορικής “ομπρέλας” του μικρού βεληνεκούς (SHORADS) και C-RAM (Counter Rocket-Artillery-Mortar) η Ε.Φ θα μπορούσε να εξετάσει την αναβάθμιση του συστήματος “ΟΘΕΛΛΟΣ” και ειδικά των αντιαεροπορικών πυροβόλων OERLIKON GDF/ραντάρ SKYGUARD για ισχυρή αντιβληματική προστασία σε μικρά βεληνεκή (κατηγορία VSHORAD σε ότι αφορά βεληνεκές πυροβόλων 35mm). 

Αναβάθμιση πυροβόλων OERLIKON GDF από Rheinmetall 

Λεπτομέρειες για αυτό και γιατί θεωρούμε ότι αξίζει να εξεταστεί το σενάριο αυτό -και να μην οδηγηθούν προς απαξίωση τα πυροβολα- μπορείτε να βρείτε εδώ

Η αγορά νέων πυραυλικών συστημάτων C-RAM π.χ του IRON DOME ή του I-DOME θα μπορούσαν να εξεταστούν αλλά το κόστος αγοράς για τις απαιτούμενες μονάδες είναι αρκετά υψηλό. Σε ότι αφορά την παραχώρηση τους από το Ισραήλ θεωρητικά αυτό θα μπορούσε να υλοποιηθεί λόγω πολύ καλών διμερών σχέσεων, αλλά δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν υπάρχει θέμα με το εμπάργκο όπλων (ITAR) αφού το σύστημα αναπτύχθηκε με αμερικανική χρηματοδότηση.

Το έτερο σύστημα μικρού βεληνεκούς της Ε.Φ το αυτοκινούμενο Tor M1 δεν μπορεί να αναβαθμιστεί σε έκδοση Tor M2 ή νεώτερη αλλά τεχνικά μόνο σε κάποια εκ των 5 εκδόσεων (M1A, M1B, M1V, M1G, ή M1-2U) τις οποίες έχουν αναπτύξει οι Ρώσοι και αφορούν μεταξύ άλλων βελτιώσεις λογισμικού και E/Η συστημάτων. Είναι άγνωστο ωστόσο αν προσφέρονται για χρήστες πλην Ρωσίας. Εκτιμούμε ότι αν ακόμα αυτό ήταν εφικτό λοιποί γεωπολιτικοί παράγοντες θα εμπόδιζαν την υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος (π.χ o νόμος CAATSA).

Επιλογές για MRAD

Στο μέσο βεληνεκές όπως προαναφέραμε υπάρχουν τα BUK M1-2 τα οποία επίσης δεν αναβαθμίζονται αλλά υπάρχουν νεότερες εκδόσεις (όπως συμβαίνει και με Tor). Η αγορά ωστόσο από Ρωσία εκτιμούμε ότι θα έχει τις ίδιες γεωπολιτικές αντιδράσεις και που αφορούν το σύνολο του ρωσικής προέλευσης εξοπλισμού.

Σε περίπτωση που υπάρξουν διαθέσιμα κονδύλια σε βάθος δεκαετίας μια λύση είναι η αγορά αυτοκινούμενων συστημάτων μέσου βεληνεκούς όπως οι MICA NG (οι οποίοι θα αρχίσουν να παράγονται από το 2026) ή οι CAMM/CAMM-ER της MBDA και οι οποίοι θα λειτουργούν πλήρως δικτυοκεντρικά με τα MISTRAL-3. Πρόσφατο παράδειγμα αγοράς του CAMM είχαμε από την Πολωνία.

Λοιπές επιλογές υπάρχουν από το Ισραήλ και ενδεικτικά αναφέρουμε το αυτοκινούμενο σύστημα SPYDER της Rafael Advanced Defense Systems με βεληνεκές από 20 έως 80 χιλιόμετρα αναλόγως έκδοσης. Το σύστημα αυτό (στην έκδοση SHORAD) θα προμηθευτεί και η Τσεχία η οποία πρόσφατα υπέγραψε σύμβαση με το Ισραήλ ύψους 620 εκατομμυρίων ευρώ (1 δισ με έξοδα συντήρησης σε βάθος 20ετίας).

Τέλος μια άλλη επιλογή είναι το σύστημα IRIS-T SLM GBAD της Diehl το οποίο θα προμηθευτεί και η Αίγυπτος. Πυρήνας του συστήματος αυτού αποτελεί ο εδάφους-αέρος κατευθυνόμενος πύραυλος IRIS-T SL, ο οποίος μπορεί να διασυνδεθεί με διάφορα ραντάρ (π.χ το τύπου AESA Ground Master 400 το οποίο απέκτησε πρόσφατα η Αίγυπτος) και συστήματα διοίκησης-ελέγχου (C2).

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας με το παρών άρθρο, το “αφιέρωμα” μας στην όχι και τόσο “ανύπαρκτη” Τουρκική Αεράμυνα και παραθέτοντας ορισμένες εκ των επιλογών για την Ελλάδα και την Κύπρο, θεωρούμε ότι αναλύσαμε στο μέτρο του δυνατού και στηριζόμενοι σε ανοιχτές πηγές, ένα σημαντικό κεφάλαιο που αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις, με σκοπό την ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού. Το επόμενο διάστημα και με την στήριξη του αναγνωστικού κοινού το οποίο ευχαριστούμε θα αναλύσουμε επιπλέον ενδιαφέροντα θέματα.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΕ NEWSLETTER

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Ινδία | Μέχρι το 2023 θα προμηθευτεί 5 πυροβολαρχίες πυραύλων S-400

Ινδία | Μέχρι το 2023 θα προμηθευτεί 5 πυροβολαρχίες πυραύλων S-400

Η συμφωνία Ινδίας και Ρωσίας για προμήθεια πυραύλων S-400 ισχύει κανονικά και αναμένεται να ολοκληρωθεί η διαδικασία παράδοσης μέχρι τα τέλη του 2023. Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, σημειώθηκε ένα μικρό ρήγμα στις σχέσεις…

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Pin It on Pinterest

Share This